⚠️ Let even goed op wat hier gebeurt. Dit is geen open toekomstvisie.

Op 5 februari bespreekt de gemeenteraad de Omgevingsvisie 2.0, een document dat zou moeten gaan over richting geven en het openhouden van keuzes voor de toekomst. Wie echter goed kijkt naar de inhoud, ziet dat er al duidelijke inhoudelijke sturing plaatsvindt.

In Stap 2: Kansen en ambities staat expliciet dat “lokale energie wordt opgewekt via zon, geothermie en andere innovatieve manieren”. Dat wordt niet gepresenteerd als een vraag of als een af te wegen mogelijkheid, maar als een vastgestelde ambitie. Daarmee wordt de richting feitelijk al gekozen, nog voordat het echte debat is gevoerd.

Zodra de raad deze visie vaststelt, verschuift het gesprek automatisch van de vraag of we dit willen naar de vraag hoe we het gaan uitvoeren. Inwoners mogen dan nog meepraten, maar alleen binnen de kaders die nu al zijn vastgelegd. Dat maakt participatie minder vrij en het politieke gesprek smaller.

Het college kan zich later beroepen op deze visie door te zeggen dat concrete plannen “binnen de Omgevingsvisie passen”, terwijl de principiële keuze al eerder stilzwijgend is gemaakt. 

Een omgevingsvisie hoort ruimte te laten voor echte keuzes en verschillende uitkomsten, niet om beleid alvast te verpakken als een ‘kans’. Eerst moet helder zijn of dit de richting is die we als gemeenschap op willen, en pas daarna hoe die richting wordt ingevuld.

Dat is het verschil tussen een open visie en sturing vooraf.