Er ligt een nieuwe brief van Liander en inmiddels ook een artikel in het Leidsch Dagblad waarin de boodschap duidelijk wordt neergezet: door het afwijzen van het elektriciteitsstation op de Freesialaan ontstaat vertraging, en die vertraging gaat gevolgen hebben voor bedrijven Ên inwoners. Dat klinkt logisch. Maar als je er iets dieper naar kijkt, begint het te wringen. Allereerst de manier waarop het besluit van de gemeenteraad wordt beschreven. Er wordt gesproken over een “weigering”, alsof het hier gaat om het tegenhouden van iets noodzakelijks. Maar dat is niet wat er gebeurd is. De raad heeft niet gezegd dat er geen station mag komen. De raad heeft gezegd: stop de realisatie van deze locatie, onderzoek de alternatieven en neem een zorgvuldig besluit. Dat is geen obstructie, dat is precies hoe een democratisch proces hoort te werken. Daarbij komt dat de belangrijkste reden om de Freesialaan niet zomaar door te zetten, nauwelijks terugkomt in het verhaal: de zorgen over gezondheid en...
Posts
Posts uit april 12, 2026 tonen
- Link ophalen
- X
- Andere apps
Update onderstation Er ligt een nieuwe brief van Liander over het elektriciteitsstation in Noordwijk. Op het eerste gezicht lijkt het een gewone update, maar als je hem goed leest, zie je dat er iets anders gebeurt. De gemeenteraad heeft eerder gezegd: kijk opnieuw naar andere locaties. Vergelijk alternatieven en maak daarna pas een definitieve keuze. Dat is gewoon zorgvuldig besturen. In de brief wordt die keuze nu direct gekoppeld aan een probleem. De planning schuift volgens Liander op van 2030–2032 naar 2033–2038. Dat is een flinke stap. Maar het blijft niet bij die constatering. Daarna wordt uitgelegd wat dat betekent: wachtlijsten, bedrijven die niet verder kunnen, en straks mogelijk ook woningen, kleine ondernemers en mensen die hun aansluiting willen verzwaren. Dat voelt niet als neutraal informeren. Dat voelt als druk. Wat het extra wrang maakt, is dat in dezelfde brief staat dat er bij Liander op dit moment geen capaciteit is om aanvullend technisch onderzoek te doen. D...
- Link ophalen
- X
- Andere apps
De nar van toen en de nar van nu Aan het hof van koning Frans I liep ooit een man rond die dingen zei die anderen niet durfden te zeggen. Zijn naam was Triboulet. Hij maakte grappen, hij dreef de spot met de macht en hij hield de koning een spiegel voor. Dat was zijn rol. In een tijd waarin tegenspraak gevaarlijk was, had de nar een bijzondere positie. Hij had officieel geen macht en juist daardoor kon hij vrijer spreken dan anderen. Mensen lachten om hem, maar ondertussen zei hij dingen die pijnlijk dicht bij de waarheid lagen. Zolang het verpakt bleef in humor, kon het bestaan. Maar die ruimte was niet onbeperkt. Triboulet moest voortdurend aanvoelen waar de grens lag. Hij kon ver gaan, maar niet te ver. Zijn woorden moesten licht genoeg blijven om te verdragen, ook als de boodschap zwaar was. De nar mocht de waarheid spreken, maar alleen zolang het spel intact bleef. Als je dat beeld naast deze tijd legt, zie je iets opmerkelijks. We leven niet meer aan een hof zoals toen, maa...