De stille afhankelijkheid achter de “slimme” energietransitie De energietransitie wordt verkocht als modern, slim en duurzaam. Digitalisering zou alles efficiënter maken. Maar wat nauwelijks wordt uitgesproken, is wat we ervoor inleveren: zelfstandigheid, robuustheid en zeggenschap — als burger én als land. Om het energiesysteem digitaal te sturen zijn grootschalige datacenters nodig. Die draaien dag en nacht, verbruiken enorme hoeveelheden elektriciteit en leggen extra druk op het net. Dat gebeurt juist in een periode waarin huishoudens wordt gevraagd zuinig te zijn met stroom. De burger moet inleveren, het systeem mag groeien. Voor inwoners betekent dit een fundamentele verschuiving. Verwarming, laden en soms zelfs koken worden afhankelijk van software, dataverbindingen en centrale aansturing. Niet meer van een eigen ketel, maar van een keten van digitale systemen waar je geen invloed op hebt. Valt er iets uit, dan sta je letterlijk in de kou. Die afhankelijkheid stopt niet bij...