PlasticFantastic

  In een officiële brief aan het ministerie schrijft het college van Gemeente Noordwijk: “Het college treft geen voorbereidingen voor de realisatie van een asielopvang op een andere locatie binnen de gemeente Noordwijk.” Helder. Op papier lijkt de koers duidelijk. En toch bereiken ons inmiddels signalen dat wethouder Kortleven de afgelopen weken persoonlijk op pad zou zijn geweest om mogelijkheden voor opvang te bespreken. Als dat klopt, dan roept dat serieuze vragen op. Worden er achter de schermen toch locaties verkend? Gebeurt dit namens het college? Is de gemeenteraad hiervan op de hoogte? En hoe verhoudt dit zich tot de officiële brief van 21 april? Wij doen op dit moment verder onderzoek. Wordt vervolgd.

  We hebben de brief van het ministerie aan de gemeente Noordwijk nog eens goed doorgelezen. Hoe vaker je hem leest, hoe duidelijker wordt wat hier mogelijk op ons afkomt. Het college blijft zeggen dat opvang in Noordwijk er niet komt. Ook vanuit de raad horen inwoners stevige woorden. Geen medewerking. Geen locaties. Geen AZC. Alleen… de brief uit Den Haag vertelt ondertussen een ander verhaal. Noordwijk staat inmiddels onder interbestuurlijk toezicht en zit op trede 2 van de interventieladder. In dezelfde brief staat letterlijk dat na ontvangst van de informatie “zeer spoedig tot de volgende stap van gespreksvoering” kan worden overgegaan. Die volgende stap heet niet voor niets: actief toezicht. Met afspraken, acties, termijnen en vervolg. Met andere woorden: als Noordwijk blijft zeggen “nee” en tegelijkertijd niet voldoet aan de wettelijke taak, dan kan de regie stap voor stap verschuiven van het lokale bestuur naar Den Haag. Dat is misschien wel het meest opvallende van alles. ...

  Gisteravond was het raak in Noordwijk. Aan de Oude Zeeweg gingen drie elektrische auto’s in vlammen op bij een laadlocatie. De brandweer schaalde op, Liander kwam ter plaatse en de voertuigen raakten zwaar beschadigd. Wat de exacte oorzaak was, wordt nog onderzocht. Dat weten we dus nog niet. Wat we wél weten, is dat dit opnieuw laat zien dat elektrificatie ook een veiligheidskant heeft. En daar wordt opvallend weinig open over gesproken. Volgens het Nederlands Instituut Publieke Veiligheid waren er in Nederland in 2025 maar liefst 430 incidenten met alternatief aangedreven voertuigen waar de brandweer bij betrokken was. Daarvan waren 254 daadwerkelijke voertuigbranden. Bij 49 branden stond het voertuig op dat moment gekoppeld aan een laadpunt. Bij 21 van die gevallen was ook het accupakket betrokken bij de brand. In 18 gevallen moest zelfs een dompelcontainer worden ingezet om herontbranding te voorkomen. Het NIPV doet inmiddels apart onderzoek naar elektrificatie, batterijbrand...

De afgelopen dagen hebben wij niet stilgezeten. Na berichten in de media dat het COA mogelijk al met locaties in Noordwijk bezig zou zijn, hebben wij zelf op meerdere fronten onderzoek gedaan. We hebben vragen gesteld aan de gemeente. Het antwoord is opvallend. Zij bevestigt dat het Centraal Orgaan opvang asielzoekers bij een ambtenaar heeft gepeild op twee concrete locaties in Noordwijk. Volgens de gemeente heeft het college daarop negatief gereageerd en is er volgens hen “niets aan de hand”. Tegelijk hebben wij zelf een belronde gedaan langs hotels en pensions in Noordwijk. Daaruit blijkt dat er daadwerkelijk locaties zijn die aangeven door het COA benaderd te zijn. Dat brengt ons bij de kernvraag. Is het COA, ondanks een bestuurlijk “nee” van het college, rechtstreeks met ondernemers, hoteliers, pensions of vastgoedeigenaren bezig om opvang in Noordwijk mogelijk te maken? Dat is op dit moment de hoofdvraag. Want laten we helder zijn. Een bus met asielzoekers die voor inwoners “opeen...

  Heeft het COA heeft al een locatie aangewezen? In de weekendkrant van 7 mei lezen wij een opvallende passage waarin letterlijk staat dat het Centraal Orgaan opvang asielzoekers “al een locatie in Noordwijk heeft aangewezen voor de opvang van asielzoekers.” Dat is nogal een uitspraak. Zeker in een dossier waarin eerder werd ontkend dat er gesprekken zouden zijn geweest. Dit hebben we nagevraagd bij de gemeente, maar (nog)geen antwoord gekregen. Er is inmiddels contact opgenomen met de journalist met een simpele vraag: waarop baseert u deze stellige uitspraak? Het antwoord was op zijn zachtst gezegd opmerkelijk. De journalist gaf aan dat hij dat eigenlijk verder niet wist. Dat roept nieuwe vragen op. Als je schrijft dat het COA al een locatie heeft aangewezen, dan mag je verwachten dat daar een bron, document, bevestiging of concrete onderbouwing achter zit. Zeker in een dossier dat zoveel impact heeft op inwoners, politiek en bestuurlijk vertrouwen. Dus wat is hier aan de hand? Is...

  Weet u het nog? Die bijeenkomst over het AZC vorig jaar in Noordwijk? De gemeente had bewust gekozen voor een grotere locatie, omdat er veel inwoners werden verwacht. Toch bleek de zaal al ruim twintig minuten van tevoren “vol”. Veel inwoners konden er simpelweg niet meer in. Wat gebeurde er daarna? De gewone inwoners die weer naar huis gingen… met het idee: dan kijken we thuis wel mee. Alleen stond de livestream op zwart. Dat is wat er werkelijk gebeurde. En nu lezen we bij de NOS dat mensen “buiten op het plein via een livestream konden meekijken.” Serieus? Want waar was die livestream dan precies voor al die inwoners? Die was er niet. Dit lijkt misschien een detail. Dat is het niet. Want zo begint geschiedschrijving te schuiven. Eerst een nuance. Daarna een frame. Vervolgens wordt het de officiële versie. Daarom blijven wij dit vastleggen.

Wat deze week weer overal domineert, zijn dezelfde beelden: vernielingen, vuurwerk, boze gezichten, politie en bestuurders die oproepen tot rust. Laat daar geen misverstand over bestaan: geweld hoort niet thuis in een democratie. Wie vernielt, bedreigt of intimideert, overschrijdt een grens en moet worden aangepakt. Alleen lijkt het gesprek daar vervolgens vaak ook te stoppen. Want achter die beelden zit een veel grotere groep mensen die niets vernielt, niemand bedreigt en gewoon hun leven leeft. Mensen die werken, kinderen opvoeden, vrijwilligerswerk doen, belasting betalen en ondertussen oprecht zeggen dat het hen te veel begint te worden. Ze maken zich zorgen over woningnood, over veiligheid, over volle scholen, over de druk op de zorg en over de vraag hoeveel hun buurt, hun dorp of hun land eigenlijk nog aankan. Toch lijkt die zorg steeds minder eerst echt gehoord te worden. De eerste vraag lijkt steeds minder te zijn waar die onrust vandaan komt, en steeds vaker hoe deze groep ond...

 Vinden we het gek dat mensen boos worden? De opvang zit vol. Dat wordt inmiddels niet eens meer ontkend. De eerste opvang kan de toestroom niet meer aan. Daarom ligt er een spreidingswet op tafel om het probleem over het land te verdelen. Maar laten we eerlijk zijn. Dat voelt voor veel mensen niet als een oplossing. Dat voelt als het verplaatsen van een probleem dat aan de voorkant ontstaat. Tegelijk zie je iets anders. Al langer geeft een grote groep mensen aan dat de instroom omlaag moet. Dat is geen kleine minderheid. Dat is een breed gedragen gevoel in de samenleving. En wat gebeurt er vervolgens? Er komen bijeenkomsten met omwonenden. Mensen willen hun zorgen uitspreken. Maar nog voordat het gesprek goed en wel begint, staan er ME-busjes klaar. Dan gaat er iets mis. Want wat zegt dat beeld eigenlijk? Niet: we gaan in gesprek. Maar: we rekenen op problemen. En precies daar schuurt het. De meeste mensen die hun zorgen uiten zijn geen relschoppers. Dat zijn gewoon inwoners die z...

Vijf partijen zitten aan tafel in Noordwijk. Er wordt gesproken over een gezamenlijke basis. Het AZC wordt genoemd als punt waar partijen elkaar op gevonden hebben: tegen. Dat zou de basis zijn. Tegelijkertijd blijft het bij één partij stil over een wethouder. Geen naam, geen toelichting. In de wandelgangen valt die naam wel: Martijn Kortleven. En dan wordt het interessant. Hij sprak zich eerder landelijk bij nieuwsuur uit vóór een AZC. Dat staat haaks op wat nu als gezamenlijke lijn wordt gepresenteerd. Hij woont bovendien niet in Noordwijk. Bij zo’n lokaal dossier roept dat vragen op. En er is nog iets. In dat tv-optreden zei hij: “de wet is de wet”. Als dat de lijn wordt, wat blijft er dan over van lokale keuzes? Van de rol van de gemeenteraad? De raad is er niet om alleen uit te voeren wat “moet”. De raad is er om af te wegen en richting te geven. Dan ontstaat dit beeld: een mogelijke wethouder niet woonachtig in Noordwijk eerder vóór een AZC en nu nog niet open benoemd Het punt is...

 De global goals en de handleiding van de VNG (Vereniging Nederlandse Gemeenten). Dit keer doel 7: betaalbare en duurzame energie. Niet de mooie woorden, maar gewoon wat er concreet staat over wat gemeenten moeten doen. In de uitwerking van de VNG staat dat gemeenten energie-armoede moeten voorkomen, moeten inzetten op energiebesparing en actief moeten sturen op het verduurzamen van woningen. Daar hoort ook bij dat gemeenten een transitievisie warmte opstellen en uitvoeren. En daar wordt het concreet. Want in diezelfde lijn staat ook dat gemeenten duurzame warmtebronnen op wijkniveau moeten introduceren, bijvoorbeeld via warmtenetten. Dat wordt dus niet alleen genoemd als idee, maar als onderdeel van de uitvoering van het beleid. Daarnaast moeten gemeenten energiecoöperaties stimuleren, bewoners betrekken en zorgen dat de lusten en lasten van de energietransitie eerlijk worden verdeeld. Op papier klinkt dat logisch en samenhangend. Maar als je het vertaalt naar de praktijk, gaat he...