PlasticFantastic

De afgelopen dagen hebben wij niet stilgezeten. Na berichten in de media dat het COA mogelijk al met locaties in Noordwijk bezig zou zijn, hebben wij zelf op meerdere fronten onderzoek gedaan. We hebben vragen gesteld aan de gemeente. Het antwoord is opvallend. Zij bevestigt dat het Centraal Orgaan opvang asielzoekers bij een ambtenaar heeft gepeild op twee concrete locaties in Noordwijk. Volgens de gemeente heeft het college daarop negatief gereageerd en is er volgens hen “niets aan de hand”. Tegelijk hebben wij zelf een belronde gedaan langs hotels en pensions in Noordwijk. Daaruit blijkt dat er daadwerkelijk locaties zijn die aangeven door het COA benaderd te zijn. Dat brengt ons bij de kernvraag. Is het COA, ondanks een bestuurlijk “nee” van het college, rechtstreeks met ondernemers, hoteliers, pensions of vastgoedeigenaren bezig om opvang in Noordwijk mogelijk te maken? Dat is op dit moment de hoofdvraag. Want laten we helder zijn. Een bus met asielzoekers die voor inwoners “opeen...

  Heeft het COA heeft al een locatie aangewezen? In de weekendkrant van 7 mei lezen wij een opvallende passage waarin letterlijk staat dat het Centraal Orgaan opvang asielzoekers “al een locatie in Noordwijk heeft aangewezen voor de opvang van asielzoekers.” Dat is nogal een uitspraak. Zeker in een dossier waarin eerder werd ontkend dat er gesprekken zouden zijn geweest. Dit hebben we nagevraagd bij de gemeente, maar (nog)geen antwoord gekregen. Er is inmiddels contact opgenomen met de journalist met een simpele vraag: waarop baseert u deze stellige uitspraak? Het antwoord was op zijn zachtst gezegd opmerkelijk. De journalist gaf aan dat hij dat eigenlijk verder niet wist. Dat roept nieuwe vragen op. Als je schrijft dat het COA al een locatie heeft aangewezen, dan mag je verwachten dat daar een bron, document, bevestiging of concrete onderbouwing achter zit. Zeker in een dossier dat zoveel impact heeft op inwoners, politiek en bestuurlijk vertrouwen. Dus wat is hier aan de hand? Is...

  Weet u het nog? Die bijeenkomst over het AZC vorig jaar in Noordwijk? De gemeente had bewust gekozen voor een grotere locatie, omdat er veel inwoners werden verwacht. Toch bleek de zaal al ruim twintig minuten van tevoren “vol”. Veel inwoners konden er simpelweg niet meer in. Wat gebeurde er daarna? De gewone inwoners die weer naar huis gingen… met het idee: dan kijken we thuis wel mee. Alleen stond de livestream op zwart. Dat is wat er werkelijk gebeurde. En nu lezen we bij de NOS dat mensen “buiten op het plein via een livestream konden meekijken.” Serieus? Want waar was die livestream dan precies voor al die inwoners? Die was er niet. Dit lijkt misschien een detail. Dat is het niet. Want zo begint geschiedschrijving te schuiven. Eerst een nuance. Daarna een frame. Vervolgens wordt het de officiële versie. Daarom blijven wij dit vastleggen.

Wat deze week weer overal domineert, zijn dezelfde beelden: vernielingen, vuurwerk, boze gezichten, politie en bestuurders die oproepen tot rust. Laat daar geen misverstand over bestaan: geweld hoort niet thuis in een democratie. Wie vernielt, bedreigt of intimideert, overschrijdt een grens en moet worden aangepakt. Alleen lijkt het gesprek daar vervolgens vaak ook te stoppen. Want achter die beelden zit een veel grotere groep mensen die niets vernielt, niemand bedreigt en gewoon hun leven leeft. Mensen die werken, kinderen opvoeden, vrijwilligerswerk doen, belasting betalen en ondertussen oprecht zeggen dat het hen te veel begint te worden. Ze maken zich zorgen over woningnood, over veiligheid, over volle scholen, over de druk op de zorg en over de vraag hoeveel hun buurt, hun dorp of hun land eigenlijk nog aankan. Toch lijkt die zorg steeds minder eerst echt gehoord te worden. De eerste vraag lijkt steeds minder te zijn waar die onrust vandaan komt, en steeds vaker hoe deze groep ond...