Haal die bananen uit je oren.

Donderdag wordt in de raad een programma en een visie vastgesteld waarin het warmtenet wordt “geborgd”.

Dat klinkt technisch. Maar het betekent gewoon: het wordt vastgelegd als richting voor de toekomst van ons dorp.

En dat is geen kleine keuze.

Er is geen echte participatie over geweest.

Geen breed gesprek met inwoners over de vraag: wíllen we dit eigenlijk wel? Wat kost het? Wat betekent het voor onze vrijheid om zelf te kiezen?

In de verkiezingsprogramma’s lees je er opvallend weinig concreets over.

Een warmtenet is alleen rendabel als veel mensen verplicht of massaal aansluiten.

Als weinig mensen meedoen, wordt het financieel onhaalbaar.

Dus als je weet dat er weinig draagvlak is, moet je jezelf de vraag stellen: waar begin je dan aan?

Een visie vaststellen vlak voor verkiezingen is geen neutrale stap.

Het zet de koers vast voor jaren.

Luister naar de mensen.

Niet naar modellen, niet naar papieren zekerheden.

Want dit gaat niet over een systeem.

Dit gaat over onze huizen. Onze portemonnee. Onze keuzevrijheid.