Deze prachtige brief kregen wij binnen , en vinden wij het publiceren waard! Lees mee:

Geachte lezer,  

 Wat ik hier zie in het duingebied bij de Noordwijkse Golfclub maakt mij oprecht woedend. En niet alleen als natuurliefhebber, maar als geboren en getogen Noordwijkse. Iemand die hier is opgegroeid, die deze duinen kent in alle seizoenen, die weet hoe ze ruiken na regen, hoe ze beschermen tegen wind, hoe ze altijd hetzelfde lijken en toch steeds veranderen. Juist daarom raakt dit mij zo diep. 

 De foto’s laten geen ruimte voor verzachting. Stapels gekapte stammen langs de paden. Omgezaagde dennen opgestapeld als handelswaar. Complete bosstructuren die in één ingreep zijn weggevaagd. Dit is geen zorgvuldig natuurbeheer. Dit is kaalslag. 

 Wie hier loopt, voelt het meteen. De beschutting is weg. De wind krijgt vrij spel. De bodem is los, modderig en kwetsbaar. Wat ooit een stabiel, samenhangend duinlandschap was, oogt nu als een open wond. En dat alles in een gebied dat juist bescherming zou moeten uitstralen, niet ontmanteling. 

 Dennenbomen zijn hier niet toevallig. Ze zijn hier omdat ze noodzakelijk zijn. Hun diepe wortels houden zand vast en stabiliseren de duinen. Ze breken de wind en maken het mogelijk dat andere planten überhaupt kunnen overleven in dit harde kustklimaat. Ze zijn bestand tegen zout, droogte en schrale grond. Ze houden water vast, verbeteren de bodemstructuur en zorgen voor een leefomgeving voor vogels, insecten en kleine zoogdieren. Ze zuiveren de lucht, nemen CO2 op en vormen het hele jaar door een groene, beschermende structuur in een landschap dat anders in de winter volledig kaal zou zijn. 

 Deze bomen zijn ooit bewust aangeplant om het kustgebied te beschermen tegen verstuiving en erosie. Dat was geen esthetische keuze, maar een ecologische noodzaak. En nu, decennia later, worden ze behandeld alsof ze ineens het probleem zijn. 

 Ja, natuurbeheer vraagt om balans. Ja, verruiging vraagt om ingrepen. Maar wat hier gebeurt is geen balans. Wat hier gebeurt is vernietiging. Een volwassen dennenstructuur vervang je niet met jonge aanplant. Niet in tien jaar, niet in twintig, misschien zelfs nooit. Wat hier is gekapt, is geen tijdelijk verlies. Het is een structurele verzwakking van het kustsysteem. 

 De foto’s laten zien wat woorden nauwelijks kunnen overbrengen. Omgevallen kronen, achtergelaten takken, doorkliefde stammen. Het landschap is niet hersteld, maar ontwricht. Dit voelt niet als ecologisch beleid, maar als technocratisch afvinken.  

 Het duingebied bij de Noordwijkse Golfclub is niet zo maar een bos. Het is een verdedigingslinie tegen zee, wind en klimaat. Het is een leefgebied, een buffer, een ecosysteem. En juist hier wordt nu zonder zichtbare terughoudendheid ingegrepen. 

 Dat maakt mij woedend. Niet alleen omdat bomen verdwijnen, maar omdat een stuk Noordwijk wordt uitgekleed. Een landschap waar generaties zijn opgegroeid, gewandeld, gespeeld en tot rust zijn gekomen. 

 Kappen met kappen! Niet morgen. Niet na een evaluatie. Niet na een nieuw beleidsrapport. Maar nu. Want elke boom die hier vandaag wordt gekapt, maakt de kust morgen zwakker. 

 Voor iedereen die ziet dat natuurbehoud en het huidige klimaatdenken steeds vaker tegenover elkaar worden gezet. Dat bomen worden geveld onder het mom van klimaatbeleid, terwijl juist bomen een van de krachtigste natuurlijke buffers zijn tegen CO2, erosie, verdroging en biodiversiteitsverlies. 

 Wie beweert dat CO2 centraal staat in het klimaatvraagstuk, kan niet tegelijk rechtvaardigen dat volwassen bomen verdwijnen. Dat is geen klimaatbeleid, dat is een innerlijke tegenspraak. 

 Voor iedereen die verder kijkt dan slogans, verder dan modellen, verder dan politieke frames. Voor iedereen die durft te erkennen dat echte natuur een levend systeem is dat je niet herstelt door het vernietigen van deze vele dennenbomen. 

 Voor iedereen die verantwoordelijkheid wil nemen voor wat wij doorgeven aan de generaties na ons. 

 Kijk, denk en kom in beweging! 

 

Met vriendelijke groet, 

Een natuurliefhebbende Noordwijkse