“Vertrouwen is geen bevel”
Couplet 1
Ik zat gewoon te kijken, zoals zovelen doen
Een tafel, felle lampen, het bekende seizoen
Er werd wat heen en weer gepraat, een beetje fel misschien
Tot iemand iets te eerlijk zei over wat hij had gezien
Hij zei: ik heb mijn twijfels, ik snap het soms niet meer
De woorden van vandaag, en morgen weer een keer
Geen woede, geen geschreeuw, gewoon een open vraag
Maar toen veranderde de toon, en viel er iets omlaag
Pre-refrein
Het werd ineens wat stiller aan die mooie tafel daar
Alsof je iets niet zeggen mag, en het oordeel al klaar
Refrein
Ze vragen om een echo
van een stem die allang zweeg
Noem je de stilte leugen
dan ben je zelf de breuk
Vertrouwen is geen bevel
Twijfel geen verraad
Verdien je het nog wel?
Couplet 2
Ik dacht aan al die avonden, die zalen en die raad
Waar mensen drie minuten krijgen voor hun eigen straat
Waar plannen al geschreven zijn voordat je binnenkomt
En inspraak soms voelt als iets dat achteraf pas komt
Je luistert en je knikt wat, je doet nog netjes mee
Maar ergens groeit het gevoel: dit klopt niet, dit gaat scheef
En als je dat dan uitspreekt, gewoon, zoals het is
Dan voel je aan de lucht al: hier gaat iets goed mis
Pre-refrein
Niet omdat je schreeuwt of slaat, of alles omver gooit
Maar omdat je iets benoemt wat blijkbaar niet hoort
Refrein
Ze vragen om een echo
van een stem die allang zweeg
Noem je de stilte leugen
dan ben je zelf de breuk
Vertrouwen is geen bevel
Twijfel geen verraad
Verdien je het nog wel?
Bridge
Vertrouwen moet je bouwen
Steen voor steen, heel klein
Niet vragen om een antwoord
Dat er nog niet kan zijn
Want wie alleen maar vraagt om ja
En nee niet wil verstaan
Die hoort alleen de woorden
Maar laat de mensen staan
Eindrefrein
Ze vragen om een echo
van een stem die allang zweeg
Noem je de stilte leugen
dan ben je zelf de breuk
Vertrouwen is geen bevel
Twijfel geen verraad
Verdien je het nog wel?
Reacties
Een reactie posten