🔎 Wij hebben een zienswijze ingediend

PlasticFantastic heeft een formele zienswijze ingediend op de ontwerp Omgevingsvisie 1.2 van Gemeente Noordwijk.

Waarom?

Omdat deze “tussenvisie” wordt gebruikt om het LGDG-programma erdoorheen te schuiven, terwijl de echte keuzes al zijn gemaakt — buiten de raad en buiten inwoners om.

In onze zienswijze leggen we uit: dat de volgorde van de Omgevingswet wordt omgedraaid (eerst programma, dan visie); dat Omgevingsvisie 1.2 geen echte visie is, maar een technisch doorgeefluik; dat grote besluiten over energie, warmtenetten en infrastructuur niet democratisch zijn verankerd; en dat participatie zo verwordt tot meedenken over iets wat al vaststaat.

Wij vinden:

👉 Eerst duidelijkheid over waar Noordwijk heen wil (visie 2.0)

👉 Daarna pas plannen en programma’s

Niet andersom.

Zienswijze op ontwerp Omgevingsvisie Noordwijk 1.2

(in relatie tot het Programma Landelijk Gebied Duurzame Greenport – LGDG)

Geachte gemeenteraad,

Geacht college,

Ondergetekende dient hierbij een zienswijze in op de ter inzage gelegde ontwerp Omgevingsvisie Noordwijk 1.2, zoals gepubliceerd in Gemeenteblad 2025, 570257.

Deze zienswijze richt zich expliciet op de wijzigingen in de Omgevingsvisie 1.2 die samenhangen met het Programma Landelijk Gebied Duurzame Greenport (LGDG) en de wijze waarop deze wijzigingen worden ingezet om besluitvorming over dit programma mogelijk te maken.

1. Kernbezwaar: omkering van de wettelijke volgorde (visie → programma)

De Omgevingswet kent een heldere systematiek: de gemeenteraad stelt de omgevingsvisie vast (het wat en waarom), het college stelt programma’s vast (het hoe), binnen de kaders van die visie.

In de voorliggende Omgevingsvisie 1.2 wordt deze volgorde feitelijk omgekeerd. De visie wordt aangepast met als primair doel het mogelijk maken van vaststelling van het LGDG-programma door het college, terwijl de inhoudelijke keuzes al grotendeels in het programma zijn uitgewerkt, de Omgevingsvisie 2.0 nog ontwikkeld moet worden, en de raad hierdoor achteraf wordt geconfronteerd met beleidsmatige voldongen feiten.

Dit staat haaks op het kaderstellende primaat van de gemeenteraad zoals bedoeld in de Omgevingswet.

2. Omgevingsvisie 1.2 functioneert als “technische doorgeefluik”

De ontwerp Omgevingsvisie 1.2 bevat geen zelfstandige, integrale visie op:

-energievoorziening,

-warmtetransitie,

-infrastructuur,

of de ruimtelijke consequenties daarvan voor Noordwijk.

In plaats daarvan functioneert versie 1.2 als een technisch en procedureel tussenstation, bedoeld om het LGDG juridisch te kunnen laten landen. Dat maakt deze visie geen echte visie, maar een instrumentele aanpassing zonder inhoudelijke afweging op gemeentelijk niveau. Daarmee wordt het democratische doel van een omgevingsvisie nl. richting geven, keuzes expliciteren en belangen afwegen — feitelijk uitgehold.

3. LGDG bevat verregaande keuzes die niet in de visie zijn verankerd

Het LGDG-programma bevat ingrijpende beleidskeuzes met directe gevolgen voor inwoners, waaronder:

-grootschalige energie-infrastructuur,

-warmtenetten,

-netverzwaring en onderstations,

en langdurige ruimtelijke claims op het buitengebied.

Deze keuzes: zijn niet expliciet, concreet en toetsbaar vastgelegd in de Omgevingsvisie 1.2; worden gepresenteerd als “uitwerking”, terwijl zij in werkelijkheid richtinggevende keuzes zijn; en onttrekken zich daarmee aan een volwaardige besluitvorming door de raad.

Een programma mag beleid uitwerken, maar mag geen nieuw beleid introduceren dat niet democratisch is verankerd.

4. Participatie: formeel aanwezig, inhoudelijk tekortschietend

Hoewel formeel participatie wordt aangeboden, is deze in de praktijk niet gelijkwaardig en niet open geweest. De hoofdkeuzes liggen al vast in regionale en programmatische trajecten. Inwoners konden reageren op documenten waarvan de kern al was ingevuld. Alternatieven (zoals behoud van bestaande infrastructuur of andere energieroutes) zijn niet volwaardig onderzocht of voorgelegd.

Participatie mag onder de Omgevingswet niet verworden tot meedenken over uitvoering van reeds gemaakte keuzes.

5. Regionale afspraken mogen lokale democratie niet overrulen

Het LGDG is een regionaal programma. Dat mag echter nooit betekenen dat lokale raden slechts “ja of nee” mogen zeggen tegen een totaalpakket, of dat regionale afspraken automatisch als kader gelden voor lokaal beleid.

De gemeenteraad van Noordwijk is geen uitvoeringsloket van regionale afspraken, maar het hoogste democratische orgaan binnen de gemeente.

6. Risico op precedentwerking

Door deze constructie ontstaat een gevaarlijk precedent:

-eerst een programma uitwerken,

-daarna de visie “bijstellen” om het passend te maken,

en vervolgens stellen dat de visie het programma legitimeert.

Dit ondermijnt structureel de rol van de gemeenteraad en de betekenis van toekomstige omgevingsvisies.

Verzoek

Op basis van bovenstaande verzoek ik u:

De Omgevingsvisie 1.2 niet vast te stellen als instrument om het LGDG-programma mogelijk te maken. Eerst te komen tot een inhoudelijk volwaardige Omgevingsvisie 2.0, waarin: energie, warmte, infrastructuur en ruimte expliciet worden afgewogen,

alternatieven zichtbaar worden gemaakt, en de raad daadwerkelijk kaderstellend optreedt. Pas daarna te besluiten of, en zo ja hoe, een programma als het LGDG daarbinnen past.

De participatie opnieuw en inhoudelijk te organiseren op het niveau van de visie, niet alleen op uitvoeringsniveau.

Alleen op die manier wordt recht gedaan aan:

de Omgevingswet,

de rol van de gemeenteraad,

en het vertrouwen van inwoners in de lokale democratie.

Hoogachtend,

Stichting Plasticfantastic