Meepraten mag. Meebeslissen niet.
Dat plan waarvan steeds werd gezegd dat het “nog maar een visie” was.
Dat plan dat diep ingrijpt in onze leefomgeving: het warmtenet, nieuwe onderstations, de inrichting van het buitengebied, moestuintjes en paardenweitjes.
Dat plan wordt nu alsnog, in hoog tempo, op 10 februari besproken en vóór de verkiezingen vastgelegd.
De schijn van inspraak
PlasticFantastic heeft een zienswijze ingediend. Net als veel andere inwoners en organisaties. Formeel klopt het dus: er is inspraak geweest. Documenten lagen ter inzage. Reacties mochten worden ingestuurd. Alles volgens de regels.
Maar wie goed kijkt naar de gekozen planning, ziet iets anders gebeuren.
De kernbesluiten worden genomen voordat zienswijzen daadwerkelijk invloed kunnen hebben op de koers. De raad stelt eerst de Omgevingsvisie 1.2 vast. Tegelijkertijd mag zij “wensen en bedenkingen” uitspreken over het Programma Landelijk Gebied Duurzame Greenport (LGDG). En kort daarna stelt het college dat programma definitief vast.
De zienswijzen? Die worden verwerkt in een nota, nádat het kader al is gezet.
Formeel correct. Democratisch leeg.
De volgorde is omgedraaid
In een gezonde democratische besluitvorming werkt het zo:
De raad bepaalt de richting (de visie).
Inwoners kunnen daar invloed op uitoefenen.
Het college werkt die richting uit in beleid en uitvoering.
Wat hier gebeurt, is het omgekeerde:
de uitvoering loopt vooruit; de visie wordt tussentijds aangepast om die uitvoering mogelijk te maken; inwoners mogen reageren terwijl de uitkomst al in zicht is.
Meepraten mag nog wel. Meebeslissen niet meer.
Waarom de timing ertoe doet
Dat dit alles vlak vóór de verkiezingen gebeurt, is geen detail. Het maakt besluiten moeilijker terug te draaien. Het schuift politieke verantwoordelijkheid door, en het zet toekomstige raden voor voldongen feiten.
Juist bij dossiers met zulke grote gevolgen -financieel, ruimtelijk en sociaal- zou maximale zorgvuldigheid en open debat vanzelfsprekend moeten zijn. In plaats daarvan zien we haast, bundeling van besluiten en een procedure die vooral is ingericht om door te kunnen.
Is dit nog democratie?
Dat is de vraag die boven dit dossier hangt.
Niet omdat regels worden overtreden, maar omdat de geest ervan wordt uitgehold. Democratie is meer dan vinkjes zetten bij inspraakmomenten. Het gaat om reële invloed op keuzes, niet om reageren nadat de richting al vastligt.
Dus ja, mensen:
de plannen worden nu vastgelegd.
Wij mogen nog iets zeggen, maar er wordt niet meer naar ons geluisterd.
En dat mogen we benoemen. Oprecht, feitelijk en hardop.
Reacties
Een reactie posten