De Omgevingsvisie als achteruitkijkspiegel

De gemeente werkt nu aan plannen voor het landelijk gebied, energie en het warmtenet. Tegelijk wordt volgend jaar een nieuwe Omgevingsvisie (2.0) ontwikkeld. Die Omgevingsvisie hoort het moment te zijn waarop de gemeenteraad, samen met inwoners, bepaalt welke kant het dorp op gaat.

Volgens de bedoeling van de wet gaat het zo: eerst stelt de raad een Omgevingsvisie vast waarin staat wat we willen en waarom. Daarna werkt het college die keuzes uit in programma’s en uitvoering.

In de praktijk gebeurt nu het omgekeerde. Voor onderwerpen zoals het warmtenet en de energietransitie worden al plannen voorbereid, afspraken gemaakt en keuzes vastgelegd. Die plannen lopen vooruit op de nieuwe Omgevingsvisie.

Daarna wordt de Omgevingsvisie aangepast of opnieuw geschreven zodat die aansluit bij wat al in gang is gezet. De visie volgt dan de uitvoering, in plaats van andersom.

Voor inwoners betekent dit dat er straks misschien nog wel gesprekken en participatie zijn, maar dat de belangrijkste keuzes dan al gemaakt zijn. Meedenken kan dan nog over de uitvoering, maar niet meer over de richting.

Bij het warmtenet is dat extra ingrijpend, omdat het gaat over hoe woningen verwarmd worden, welke kosten daarbij horen en of inwoners nog keuzevrijheid hebben.

Waarom is dit een democratisch probleem?

De Omgevingsvisie is bedoeld als hét moment waarop:

* de gemeenteraad keuzes maakt,

* inwoners worden betrokken,

* en verschillende opties eerlijk worden afgewogen.

Als plannen al vastliggen vóórdat die visie wordt gemaakt, dan is dat moment eigenlijk al voorbij.

Dan wordt de visie een bevestiging van wat al besloten is, in plaats van een open gesprek over de toekomst van het dorp.

#dewarmewaarheid #gemeenteraad